Greinasafn

„Það er ósamboðið embætti forsætisráðherra hvernig Jóhanna Sigurðardóttir hefur með uppnefnum og dónaskap vegið að fólki í sjávarútvegi. Fólki sem hefur ekkert annað gert en að fara að lögum sem hún sjálf átt þátt í að setja. Það var ekki mikil reisn yfir málflutningi forsætisráðherra og formanns Samfylkingarinnar í ræðu á flokksstjórnarfundi um helgina. Ræðan var skýr vísbending um að tilgangurinn helgi meðalið," segir Friðrik J. Arngrímson, framkvæmdastjóri LÍÚ.

Frá myndun núverandi ríkisstjórnar, þegar íslenskum sjávarútvegi var hótað að aflaheimildir útgerðanna yrðu gerðar upptækar og boðnar upp samkvæmt svokallaðri fyrningarleið, hefur hvert ruglið rekið annað. Síðastliðið vor sat forsætisráðherrann við að semja frumvarp til nýrra laga um stjórn fiskveiða ásamt fleiri ráðherrum og þingmönnum. Þrátt fyrir að öllum væri ljóst hversu slæmar afleiðingar lögleiðing þess hefði á sjávarútveginn hótaði forsætisráðherrann sumarþingi til að keyra málið í gegn á Alþingi. Sem betur fer komst hún ekki upp með það ætlunarverk sitt.

Í grein um makrílveiðar í Fréttablaðinu þann 17. nóvember sl. skrifar Kristinn H. Gunnarsson m.a.: „Framkvæmdastjóri LÍÚ heldur því fram í grein í Fréttablaðinu að umtalsvert tap sé á veiðunum og þess vegna sé ekkert eftir til ríkisins."

Þetta er ósatt.

Í stuttri grein í Fréttablaðinu þann 4. nóvember sl. útskýrði ég með dæmi að óraunhæfar hugmyndir um 9 milljarða auðlindaskatt, eða 58 kr/kg, á makrílveiðar hefðu þýtt að mikið tap hefði orðið á makrílveiðum frystitogara síðasta sumar.

Vinnandi fólk sinnir daglegum störfum og þiggur laun fyrir. Af laununum eru greiddir skattar til ríkis og sveitarfélaga og það sem þá er eftir fer til þess að standa straum af öðrum útgjöldum. Ríkið fær einnig sinn skerf af þeim vörum og þjónustu sem við kaupum, ýmist í formi virðisaukaskatts eða annarra skatta og gjalda af þeim sem við eigum viðskipti við og starfsmönnum þeirra

Í meira en tvö ár hafa stjórnarflokkarnir haldið íslenskum sjávarútvegi í greipum óvissu og uppnáms. Við myndun ríkisstjórnarinnar var skrifað í stjórnarsáttmála hennar að umbylta skyldi lögum um stjórn fiskveiða með algjörlega óraunhæfum hætti. Þrátt fyrir að öllum sem vilja sjá sé ljóst hversu hugmyndir stjórnarflokkanna eru skaðlegar hefur sífellt verið vaðið lengra út í fenið.

Verði frumvarp ríkisstjórnarinnar um stjórn fiskveiða að lögum er það niðurstaða áfangaskýrslu endurskoðunarfyrirtækisins Deloitte að íslensk sjávarútvegsfyrirtæki þurfi að afskrifa 180 milljarða vegna keyptra aflaheimilda. Við það minnkar eigið fé fyrirtækjanna samsvarandi og verður í mörgum tilvikum neikvætt.

„Hvenær stofn er vanmetinn og hvenær stofn er ofmetinn getum við ekki vitað fyrr en eftirá. Nauðsynlegt er að taka tillit til þessa þegar ráðgjöf er veitt. Það stendur óhaggað að óskynsamlega mikill afli til skamms tíma býður hættunni heim um skertan afla til lengri tíma. Með varfærinni nýtingarstefnu fæst stærri stofn og jafnari og meiri afli með minni tilkostnaði til lengri tíma litið," skrifar Kristján Þórarinsson, stofnvistfræðingur hjá LÍÚ, í Fiskifréttir í dag. Grein hans fer hér á eftir.

Sjávarútvegsráðherra hefur nú kynnt helstu efnisatriði frumvarpa til breytinga á lögum um stjórn fiskveiða. Þar eru boðaðar eru miklar breytingar á starfskjörum íslensks sjávarútvegs. Frumvörpin hafa á þessari stundu ekki verið gerð opinber en af því sem hefur verið kynnt í fjölmiðlum má ráða að um grundvallarbreytingar sé að ræða. Því miður þá verður ekki séð að þeir aðilar sem réðu efni frumvarpanna hafi haft að leiðarljósi hvernig íslensk sjávarútvegsfyrirtæki og íslenskur sjávarútvegur verði efldur. Raunar má ráða af yfirlýsingu sem forsætisráðherra kynnti þann 15. apríl sl. að stjórnvöld gera ráð fyrir að frumvörpin hafi neikvæð áhrif á rekstrarskilyrði greinarinnar.

Þann 25. júní 2010 var haldinn fundur fulltrúa Landssambands íslenskra útvegsmanna, Samtaka fiskvinnslustöðva og Samtaka atvinnulífsins með forsætisráðherra, fjármálaráðherra og sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra.  Þá lögðu ráðherrarnir til að látið yrði reyna á hvort ná mætti saman um upptöku sambærilegs fyrirkomulags í sjávarútvegi og nefnd forsætisráðherra um fyrirkomulag á leigu á vatns- og jarðhitaréttindum í eigu ríkisins hafði lagt til varðandi þau réttindi. Þar er miðað við að afnotasamningar verði að jafnaði til 40-50 ára. Þá kemur fram að ef nýta eigi tiltekinn kost áfram til sömu nota t.d. orkuvinnslu verði það meginregla að leyfi verði á ný veitt þeim aðilum sem þegar fari með réttindin. Á grundvelli þessa tóku fulltrúar LÍÚ og SF aftur sæti í nefnd um endurskoðun laga um stjórn fiskveiða sem þá þegar hafði hafið umfjöllun um hugmyndir af þessum toga.

Megintilgangur stjórnkerfis fiskveiða (kvótakerfisins) er tvíþættur.  Annars vegar að stemma stigu við ofveiði helstu nytjastofna okkar og hins vegar að stuðla að hámarksarðsemi veiðanna. Fyrrnefnda atriðið hefur farið hljótt í almennri umfjöllun. Hagkvæmnin hefur aukist umtalsvert á undanförnum áratugum, þó að uppbygging þorskstofnins hafi verið hægari en vonir stóðu til. Líkur eru á því að botninum sé náð og að uppbygging stofnsins sé á réttri leið.

Auðlindagjald (veiðigjald) sem fyrirtæki í sjávarútveginum greiða til ríkisins fiskveiðiárið 2010-2011 nemur 2.700 til 2.900 milljónum króna. Gjaldið er reiknað sem 9,5% af vergri framlegð greinarinnar (EBITDA), þ.e. framlagi rekstar fyrir afskriftir og fjármagnskostnað. Þessi sérstaki skattur sem sjávarútvegurinn greiðir nemur 18% í hlutfalli af hagnaði greinarinnar að meðaltali síðastliðin tíu ár miðað við árgreiðsluaðferð Hagstofu Íslands.

„Það sem auðlindaskattssinnar víkja sér undan að vekja máls á er, að ef tekin verður upp sú gríðarlega skattheimta sem þeir eru að leggja til, verður að lækka gengi krónunnar til lengri tíma. Það veikir ekki aðeins möguleika atvinnugreinarinnar á nýfjárfestingum og búnaði heldur leiðir til verri lífskjara fyrir almenning í landinu, hærra verðs á innfluttum vörum og minni kaupmáttar," skrifar Sveinn Hjörtur Hjartarson, hagfræðingur LÍÚ, í grein sem birtist í Fréttablaðinu í morgun. Greinin fer hér á eftir.

Íslenskar útgerðir greiða tæpa þrjá milljarða króna í veiðigjald á yfirstandandi fiskveiðiári. Veiðigjaldið nemur nú 9,5% af reiknaðri framlegð útgerðanna en slíkt gjald samsvarar um 18% af hagnaði útgerðar miðað við uppgjör Hagstofu Íslands samkvæmt árgreiðsluaðferð síðustu 10 ár. Þannig er íslenskur sjávarútvegur skattlagður sérstaklega umfram aðrar atvinnugreinar.

Jón Bjarnason sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra samdi svokallað skötuselsfrumvarp haustið 2009. Þar lagði hann til heimild sér til handa til að ákveða sölu ríkisins á aflaheimildum í skötusel umfram veiðiráðgjöf og framhjá aflahlutdeild. 

„Þessar hugmyndir eru ekkert annað en grímulaus fyrningarleið. Samkvæmt þeim ætlar ríkið að taka til sín aflaheimildir af handhöfum aflahlutdeildar og leigja þær síðan. Hugmyndir af þessum toga grafa undan atvinnugreininni, veikja rekstrargrundvöll fyrirtækjanna og þar með stöðu landsbyggðarinnar," skrifar Adolf Guðmundsson, formnaður LÍÚ, í grein sem birtist í Fiskifréttum í morgun undir yfirskriftinni Sjávarútvegsráðherra úr takti.

Fiskur veiddur úr hafinu er líklegast eina villta náttúruafurðin sem flokkast getur undir almennt fæði á mörkuðum og almenningur getur nálgast á tiltölulega auðveldlegan máta.  Hollusta fiskmetis er vel þekkt og hefur hún vafalaust hjálpað til við sölu fiskafurða og viðhaldið hagstæðu verði.

„Samkvæmt Hafréttarsáttmála Sameinuðu þjóðanna og Úthafsveiðisamningnum ber Norðmönnum og ESB skylda til að semja við Ísland um stjórn makrílveiðanna. Með því að útiloka Ísland með ólögmætum hætti  frá samningaviðræðum um heildarstjórn makrílveiðanna í áratug hafa Noregur og Evrópusambandið verulega rýrt trúverðugleika eigin aðferða við stjórn veiðanna," segir m.a. í grein eftir upplýsinga- og kynningarfulltrúa LÍÚ í Fiskifréttum í morgun.

 

„Í stuttri aðsendri grein í Fréttablaðinu þann 20. ágúst sl. var því haldið fram að Ísland hefði ekki rétt til að veiða makríl innan íslenskrar lögsögu. Þetta er alrangt. Það er einmitt vegna þess að að makríllinn er innan íslenskrar lögsögu að réttur íslenskra skipa til veiðanna er skýlaus samkvæmt Hafréttarsáttmála Sameinuðu þjóðanna," segir í grein sem Sigurður Sverrisson, upplýsinga- og kynningarfulltrúi LÍÚ, skrifaði í Fréttablaðið í morgun. Greinin fer hér á eftir í heild:

Það er blekking að aðild að ESB styrki samningsstöðu Íslands um hlutdeild í deilistofnum eins og sumir aðildarsinnar hafa haldið fram. Ýjað er að þessu í niðurlagi leiðara Fréttablaðsins þann 11. ágúst sl., þar sem fjallað er um makrílveiðar og hugsanleg staða gagnvart Noregi tekin sem dæmi.

„Frá því að Hafrannsóknastofnunin lagði til að 20% aflareglu yrði fylgt hafa komið fram sterkar vísbendingar um að ástand þorskstofnsins sé mun betra en reiknað var með.  Með nokkurri einföldun má segja að við séum nú nálægt því að vera á þeim stað sem stofnunin taldi í fyrra líklegt að við yrðum á árið 2013," skrifar Friðrik J. Arngrímsson, framkvæmdastjóri LÍÚ, í grein sem birtist í Fiskifréttum í morgun. Greinina má lesa hér í heild: 

Friðrik J. Arngrímsson, framkvæmdastjóri LÍÚ, rifjar upp dæmisöguna um litlu, gulu hænuna í grein sem hann skrifar í Fiskifréttir í morgun. Þar vekur hann athygli á því að útgerðir hafi lagt í ómældan kostnað til að afla sjálfum sér og íslenskri þjóð rétt til veiða úr deilistofnum og stofnum sem halda sig alfarið utan lögsögu Íslands. „Þegar brauðið hefur verið bakað hafa aðilar í líki svínsins, kattarins og hundsins jafnan risið upp - og svo er enn," segir í niðurlagi greinarinnar.

„Vert er að hafa í huga að aflamark í skötusel á yfirstandandi fiskveiðiári (2009/2010) er 2500 tonn og er það magn í samræmi við ráðgjöf vísindamanna Hafrannsóknastofnunarinnar. Tilvitnað frumvarpsákvæði felur því í sér heimild til ráðherra til að leyfa veiðar á 80% meira magni skötusels en vísindamenn hafa ráðlagt. Augljóst er að ef þetta ákvæði verður að lögum þá fer það á svig við þær þjóðréttarlegu áherslur og skuldbindingar sem Íslendingar hafa haft forystu um að móta í meira en hálfa öld."

„Ráðherra félagsmála velur að sjálfsögðu það orðfæri sem hann telur henta til að koma sjálfum sér og málstað sínum á framfæri við almenning. Það væri hinsvegar æskilegt að hann umgengist staðreyndir af meiri virðingu en fram kemur í þessu viðtali," skrifar Friðrik J. Arngrímsson, framkvæmdastjóri Landssambands íslenskra útvegsmanna, í grein sem birtist í Fréttablaðinu í gær, þar sem hann svarar ummælum sem höfð voru eftir félagsmálaráðherra í blaðinu sl. laugardag. Greinin fer hér í heild:

„Síðastliðin 25 ár hefur umræða um kvótakerfið verið fyrirferðarmikil í þjóðmálunum. Í upphafi var meginmarkmið laganna nýjar leiðir við verndun fiskistofna og hagnýtingu þeirra: Aflamarki var úthlutað á skip og þannig dregið úr lítt heftri og óhagkvæmri sókn í fiskistofna." Þannig hefst grein Sveins Hjartar Hjartarsonar, hagfræðings LÍÚ, í Fiskifréttum í morgun. 

Mikið hefur verið fjallað um heimsókn hagfræðingsins og nóbelsverðlaunahafans Josephs Stiglitz hingað til lands undanfarna daga.  Það fór ekki milli mála að þann mikla fjölda gesta sem hlustaði á hann í fyrirlestrarsal Háskóla Íslands í Öskju í síðustu viku hungraði eftir leiðsögn hans ef marka má þá athygli og undirtektir sem málflutningur hans vakti.

Að undanförnu hefur verið í umræðunni að ákveðnir aðilar hyggist sniðganga íslenskar makrílafurðir með vísan til þess að makrílveiðar okkar séu ekki lögmætar.

Ísland er strandríki og veiðar í íslensku lögsögunni heyra hvorki undir Norðmenn eða ESB sem hafa gagnrýnt veiðar okkar harkalega. Veiðarnar heyra ekki heldur undir Norðaustur Atlantshafs fiskveiðinefndina ( North East Atlantic Fisheries Commisson NEAFC) eins og stundum er vísað til.  Íslendingar eiga sama rétt til veiða á makríl í íslensku lögsögunni og Norðmenn og aðildarríki ESB eiga til að veiða makríl í sínum lögsögum.

Eftirfarandi grein Friðriks J. Arngrímssonar, framkvæmdastjóra LÍÚ, birtist í Fiskeribladet Fiskaren í Noregi þann 19. ágúst 2009.

Telja menn virkilega að þeir muni láta það viðgangast að Íslendingar verði stikkfrí gagnvart sameiginlegri fiskveiðistefnu ESB ef til inngöngu kemur? Ja, mikil er trú þeirra manna þó ekki væri nema með vísan til nýfenginnar reynslu okkar af  samningum við  Breta í öðru og óskyldu máli Icesave.  Þannig hljóðar niðurlag greinar Sveins Hjartar Hjartarsonar, hagfræðings LÍÚ, sem birtist í Fiskifréttum sl. fimmtudag.

Strandveiðar munu ekki styrkja byggð eða treysta atvinnu í sjávarbyggðum, þær hafa þveröfug áhrif. Fyrirtæki þurfa hráefni allt árið um kring, en þessar strandveiðar geta ekki stuðlað að öruggum eða arðbærum rekstri þar sem skammtímasjónarmið ráða. Við þetta má bæta að gæðum hráefnis verður í einhverjum tilfellum ábótavant og þá er rangt að beina veiðinni á sumartímann og á grunnslóðina þar sem smærri fiskur heldur sig.

Friðrik J. Arngrímsson, framkvæmdastjóri Landssambands íslenskra útvegsmanna, veltir því fyrir sér í grein í Fréttablaðinu í dag hvort fiskimálastjóri Evrópusambandsins, Joe Borg, sé að kalla eftir upptökuleið íslenskra stjórnvalda í grein frá deginum áður þar sem hann kallaði eftir reynslu og þekkingu Íslendinga við mótum fiskveiðistefnu ESB.

Hvað gengur manninum til? Hvernig má það vera að prófessor við Háskóla Íslands skuli koma fram með þvílíkan málflutning án þess að þurfa að byggja hann á einni einustu tilvísun í rannsóknir máli sínu til stuðnings? Verða menn ekki í slíkri stöðu að greina á milli málefnalegrar umræðu og óvildar? Þannig spyr Sveinn Hjörtur Hjartarson, hagfræðingur LÍÚ, í grein sinni í Morgunblaðinu.  

Höfum við efni á að láta detta niður ónotaðar 1.671 tonn af veiðiheimildum í þorski og 454 tonn af steinbít spyr Björn Jónsson sérfræðingur hjá LÍÚ í greinargerð sem hann hefur tekið saman.

Landssamband íslenskra útvegsmanna hefur um árabil bent á þá mismunun sem felst í byggðakvóta og línuívilnun.  Því miður höfum við ekki náð eyrum ráðamanna því frádráttur í þorski vegna línuívilnunar og byggðakvóta hefur aukist úr 0,56% á fiskveiðiárinu 1999/2000 í 4,66% á þessu og næsta fiskveiðiári og frádráttur í steinbít nemur 9,22% á næsta fiskveiðiári. 

Í síðustu viku samþykkti ESB að auka styrki til sjávarútvegs í aðildarlöndum sambandsins og veita alls 2 milljörðum evra (248 milljörðum króna) til ársins 2010. Í hlutfalli af heildartekjum þeirra fimmtán fiskveiðiþjóða ESB sem hagstofa sambandsins EUROSTAT birtir upplýsingar um fyrir árið 2006 nema þessir styrkir 30% af árstekjum þeirra, en aflaverðmætið var 6,7 milljarðar (804 milljarðar króna).  

Eftir Friðrik J Arngrímsson framkvæmdastjóra LÍÚ

Ákvörðun aflamarks er eitt mikilvægasta verkefni sjávarútvegsins. Samkvæmt lögum um stjórn fiskveiða er það sjávarútvegsráðherra sem ákveður aflamark einstakra fisktegunda að fengnum tillögum Hafrannsóknastofnunarinnar. 

Sveinn Hjörtur Hjartarson, hagfræðingur

Þann 12. júní sl. var  haldin athyglisverð aþjóðleg ráðstefna á vegum Háskólans á Akureyri  sem bar yfirskriftina Framtíð sjávarútvegsins.

Látlaus andróður alþjóðlegra umhverfissamtaka

Eftir Dr.Kristján Þórarinsson, stofnvistfræðing LÍÚ.

Ekkert lát er á fréttum utan úr heimi af andróðri alþjóðlegra umhverfissamtaka gegn sölu á sjávarafurðum til neytenda. Þannig hafa þessi samtök, þar á meðal Greenpeace og WWF, keppst við að fá verslanakeðjur í Evrópulöndum og í Ameríku til að hætta að bjóða þorsk og ýsu úr Norður-Atlantshafi til sölu, m.a. á þeirri forsendu að þessar fisktegundir séu ofveiddar.  Sams konar andstaða sömu aðila er við sölu á karfa í Þýskalandi.

Erindi Sveins Hjartar Hjartarssonar, hagfræðings LÍÚ, flutt á ráðstefnu SA "Hagvöxtur um allt land." 13. mars 2008.

Aflamarkskerfið fiskveiðistjórnunin er sú grunnforsenda sem framfarir í sjávarútveginum hafa byggt á. Kostir kvótakerfisins hafa komið í ljós sérstaklega eftir 1990 þegar tekið var upp aflamarkskerfi með einstaklingsbundnum framseljanlegum aflaheimildum. Þessi stefna skapaði atvinnugreininni mikið forskot í alþjóðlegri samkeppni og lagði grunn að traustum rekstri fyrirtækjanna.

Skoðun Sveins Hjartar Hjartarsonar í Fiskifréttum 21. sept. 2007

 Það kom væntanlega engum á óvart að stjórnvöld skyldu bregðist við þeim vanda sem við er að glíma vegna minni aflaheimilda í þorski. Flestir bjuggust við að mótvægisaðgerðirnar yrðu af almennum toga og myndu ekki mismuna aðilum í sjávarútveginum. Það er óhætt að segja að eftirvæntingin eftir aðgerðum ríkisstjórnarinnar hafi breyst  í undrun þegar þær voru kynntar við hátíðlega athöfn á blaðamannafundi í nýlega. Í meginatriðum snéru þær alls ekkert að sjávarútveginum.

Grein eftir Friðrik J. Arngrimsson, framkvæmdastjóra LÍÚ, sem birtist á visir.is og í Fréttablaðinu í 10 júlí 2007

Fjömiðlamönnunum Jóhannesi Kr. Kristjánssyni og Kristni Hrafnssyni eru það nokkur vonbrigði að undirritaður skuli hafa gagnrýnt efnistök í Kompásþætti sem sýndur var 6. maí s.l. og fréttaumfjöllun í kjölfar þáttarins í grein sem birtist í Fiskifréttum. Lýsa þeir þessu yfir í blaðagrein hinn 18. júní.

Skoðun Sveins Hjartar Hjartarsonar í Fiskifréttum 29. júní 2007

Maður hefur það á tilfinningunni að ef illa liggur á sumum álitsgjöfum  í samfélaginu beini þeir spjótum sínum að sjávarútveginum. Fjölmiðlaumræðan undanfarna áratugi um sjávarútveginn hefur oft verið óvægin og illskeytt.

Þá eru alþingiskosningarnar afstaðnar og væntanlega verður búið að mynda nýja ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar þegar þessi skrif birtast.

Fátt kom á óvart í aðdraganda kosninganna. Áfram reyndi einn stjórmálaflokkur að slá sér upp með því að rakka niður íslenska fiskveiðistjórnun. Hann hafði ekki erindi sem erfiði enda sjá núorðið flestir í gegnum áróðurinn. Reyndar var aumkunarvert að fylgjast með því, að þegar allir voru að tala við alla eftir kosningarnar, datt engum í hug að ræða við þennan undarlega flokk.  Nú taka væntanlega við fjögur ár þar sem fulltrúar hans halda sömu ræðurnar og þeir hafa haldið mörg þúsund sinnum áður. 

Skoðun Friðriks J. Arngrímssonar, framkvæmdastjóra LÍÚ, í Fiskifréttum 25 maí 2007

Þetta, sem helst nú varast vann, varð þó að koma yfir hann.  Þessi frægu orð meistara Hallgríms Péturssonar úr Passíusálmunum um Pílatus landsstjóra komu í huga mér þegar ég las þá slæmu frétt í síðustu viku að Bakkavör hefði innkallað houmous vörur frá verslunarkeðjunum Marks og Spencer, Tesco, Somerfield, Waitrose, Co-op og Sainsbury's. Ástæðan var sú að fyrirtækið fann salmonellu í vöru sem það framleiddi fyrir Marks og Spencer. 

Skoðun Friðriks J. Arngrímssonar, framkvæmdastjóra LÍÚ í Fiskifréttum 23. feb. 2007.

ÚTGERÐARFYRIRTÆKIÐ Þormóður rammi-Sæberg hf. er eitt öflugasta útgerðarfyrirtæki landsins og burðarás í atvinnulífi í Fjallabyggð. Síðastliðið sumar tilkynntu forsvarsmenn fyrirtækisins að þeir hefðu skrifað undir samning um smíði á tveimur nýjum skuttogurum frá Noregi og er kaupverðið um 5 milljarðar íslenskra króna. Hér er um að ræða eina af stærstu fjárfestingum innlends einkafyrirtækis á landsbyggðinni í nokkurn tíma.

Grein eftir Vilhjálm J. Árnason, aðstoðarframkvæmdastj. sem birtist í Morgunblaðinu 4.febrúar 2007.

Þó að botnvörpuveiðar á úthafinu skipti okkur Íslendinga litlu máli kemur ekki til greina að eiga nokkuð undir Grænfriðungum hvorki í þessu máli né öðrum.  Markmið þeirra er að banna togveiðar alfarið hvort sem er á úthafinu eða í lögsögum ríkja. Það er hin raunverulega ógn sem stafar af málinu. Á síðasta ári veiddum við 365 þúsund tonn af fiski og skeldýrum í dregin veiðarfæri. Verðmæti þessa afla nam rúmlega tveimur þriðju hlutum af aflaverðmæti botnlægra tegunda.

Skoðun Friðriks J. Arngrímssonar, framkvæmdastjóra LÍÚ, í Fiskifréttum 1.12.2006  

Um langt árabil hefur ítrekað komið upp sú umræða að þorskurinn hafi ekki nóga fæðu og að til þess að auka fæðu handa hverjum og einum þorski þurfi að fækka þorskunum með veiðum.  Með þessu móti megi fá meiri afla úr þorskstofninum.  Að mínu mati er þessi umræða á villigötum og byggir á of miklum einföldunum.

Skoðun Kristjáns Þórarinssonar, stofnvistfræðings LÍÚ, í Fiskifréttum 11.08.2006

Ekki dettur útgerðinni í hug að fara í Fréttablaðið og biðja um að birt verði frétt um að Afl hafi reynt að svíkja nokkrar krónur út úr útgerðinni.  Þetta mál er einfaldlega til umfjöllunar og nú er beðið eftir nýrri útlistun á meintum kröfum frá Afli.  Í framhaldi af því verður leitað leiða til að leysa málið og sem betur fer eru flest mál milli sjómanna og útvegsmanna leyst með samningum.

Skoðun Friðriks J. Arngrímssonar í Fiskifréttum 21.07.2006