Ályktanir aðalfundar

Eftrirfarandi ályktanir voru samþykktar á aðalfundi LÍÚ árið 2003.

Línuívilnun

Aðalfundur LÍÚ haldinn í Reykjavík 30.-31. október 2003 mótmælir harðlega áformum stjórnvalda um að tekin verði upp sérstök ívílnun í kvóta til báta sem róa með línu. Slík ívilnun mun óhjákvæmilega leiða til mismununar fyrirtækja innan atvinnugreinarinnar, þar sem einum útgerðarflokki yrði veittar auknar veiðiheimildir á kostnað annarra.  Heildarafli á Íslandsmiðum er takmarkaður og því er ljóst að ef til slíkrar mismununar kemur mun það leiða til þess að veiðiheimildir annarra verða skertar að sama skapi.

Ef línubátum verður leyft að veiða meira en núverandi aflamark þeirra kveður á um mun það ekki aðeins koma niður á fyrirtækjunum sem fyrir skerðingunni verða og starfsfólki þeirra til sjós og lands, heldur einnig á þeim byggðarlögum þar sem útgerð byggist ekki á línuveiðum.

Frá því aflamarkskerfi var tekið upp á Íslandi hafa smábátar aukið afla sinn gríðarlega á kostnað aflamarksskipanna.  Ljóst er að markmið útgerða smábáta  með svonefndri “línuívilnun” er að ná til sín enn stærri hluta af veiðiheimildum þeirra.  Við það verður ekki unað.

Samþykkt samhljóða

Hvalveiðar

Aðalfundur LÍÚ haldinn í Reykjavík 30.-31. október 2003 hvetur stjórnvöld til að hefja hvalveiðar í atvinnuskyni svo fljótt sem verða má og ekki síðar en vorið 2006, í samræmi við fyrirvara Íslands við núllkvóta við inngöngu í Alþjóða hvalveiðiráðið.

Aðalfundurinn fagnar því að vísindaveiðar á hrefnu voru hafnar sl. haust og hvetur stjórnvöld til að hvika hvergi frá þeirri áætlun um vísindaveiðar sem kynnt hefur verið og miðar að árlegum veiðum á 100 langreyðum,  50 sandreyðum og 100 hrefnum á tveggja ára tímabili.

Það er skylda Íslendinga að nýta sér auðlindir sínar á hagkvæman hátt og stunda sjálfbærar veiðar og eru hvalveiðar þar ekki undanskildar.

Samþykkt samhljóða

Loðnuráðgjöf

Aðalfundur LÍÚ haldinn í Reykjavík 30.-31. október 2003 beinir því til Hafrannsóknarstofnunar að við gerð tillagna um kvóta í loðnu og veiðar úr loðnustofninum sé tryggt að hæfilegt magn af loðnu verði eftir sem fæða er þorskur gengur á hrygningarslóð.

Samþykkt samhljóða

Aðalfundur LÍÚ haldinn í Reykjavík 30.-31. október 2003 samþykkir að skipa 5 manna starfshóp samkvæmt tillögu allsherjarnefndar til að gera tillögur til stjórnar LÍÚ um skiptingu aflaheimilda í karfa.  Í starfshópnum eiga sæti Adolf Guðmundsson, Guðrún Lárusdóttir, Ólafur Marteinsson, Rúnar Þór Stefánsson og Stefán Friðriksson. Friðrik Arngrímsson kallar starfshópinn saman og starfar með honum auk Kristjáns Þórarinssonar.

Nú hafa rannsóknir leitt í ljós að djúpkarfi sem veiddur hefur verið sem úthafskarfi utan úthafskarfalínu undanfarin ár er sami stofn og sá djúpkarfi sem veiddur hefur verið í djúpköntunum innan lögsögu. Þá liggja fyrir upplýsingar um að fleiri en einn djúpkarfastofn er við Ísland og vísbendingar um að fleiri en einn gullkarfastofn sé við landið. Ljóst er að þetta skiptir miklu varðandi framtíðarrétt Íslendinga til veiða úr karfastofnum. Jafnframt blasir við að skoða þarf gaumgæfilega forsendur fyrir skiptingu aflaheimilda í þessu ljósi, bæði milli Íslands og annarra þjóða og innanlands. Hér er um margþætt mál að ræða og nauðsynlegt er að afla ítarlegra gagna um alla þætti þess þannig að unnt verði að leiða það farsællega til lykta með hagsmuni allra í huga. Starfshópnum er falið að haga störfum sínum með hliðsjón af framangreindu.  Í ljósi mikilvægis málsins er starfshópnum falið að skila áliti sínu til stjórnar samtakanna eins fljótt og verða má.

Aðalfundur LÍÚ haldinn í Reykjavík 30.-31. október 2003 samþykkir að skora á sjávarútvegsráðherra að beita sér fyrir því að Ísland og Grænland taki sem strandríki stjórn á veiðum á þeim hluta djúpkarfastofnsins sem hingað til hefur verið stjórnað á vettvangi NEAFC. Jafnframt skorar fundurinn á sjávarútvegsráðherra að skipa starfshóp með aðkomu útvegsmanna til að gera tillögur um skiptingu aflaheimilda í karfa í ljósi nýrra upplýsinga.

Nú hafa rannsóknir leitt í ljós að djúpkarfi sem veiddur hefur verið sem úthafskarfi utan úthafskarfalínu undanfarin ár er sami stofn og sá djúpkarfi sem veiddur hefur verið í djúpköntunum innan lögsögu. Þá liggja fyrir upplýsingar um að fleiri en einn djúpkarfastofn er við Ísland og vísbendingar um að fleiri en einn gullkarfastofn sé við landið. Ljóst er að þetta skiptir miklu varðandi framtíðarrétt Íslendinga til veiða úr karfastofnum. Jafnframt blasir við að skoða þarf gaumgæfilega forsendur fyrir skiptingu aflaheimilda í þessu ljósi, bæði milli Íslands og annarra þjóða og innanlands. Hér er um margþætt mál að ræða og nauðsynlegt er að afla ítarlegra gagna um alla þætti þess þannig að unnt verði að leiða það farsællega til lykta með hagsmuni allra útvegsmanna sem málið varðar í huga. Mikilvægt að starfshópurinn hagi störfum sínum með hliðsjón af framangreindu.