Um launarétt þegar skip er frá veiðum vegna bilunar
HRD 376/2003, kveðinn upp 2. apríl 2004.
B starfaði sem 1. vélstjóri á fiskiskipi í eigu N. Stöðvaðist skipið vegna vélarbilunar um tveggja og hálfs mánaðar skeið og fékk B greidda kauptryggingu á því tímabili, en taldi sig eiga rétt til meðallauna næstliðins árs. Talið var að stöðvun skipsins hafi verið vegna óviðráðanlegra ytri atvika og að B hafi fengið laun sín greidd í samræmi við kjarasamninga. Var N sýknað af kröfu hans um frekari launagreiðslur.
Dómur Hæstaréttar.
HRD 117/2004, kveðinn upp 14. október 2004.
Í kjölfar ákvörðunar Ú hf. um að hætta útgerð skipsins B, tók M ehf. skipið á leigu frá 1. nóvember 2001 til 30. apríl 2002. Í leigusamningnum áskildi Ú hf. sér rétt til að selja skipið á leigutímanum og skyldi uppsagnarfrestur í því tilviki vera þrjár vikur. Á þessum grundvelli samdi M ehf. um einstakar veiðiferðir við áhöfn skipsins. Gerði félagið meðal annars sex samninga við matsveininn M á tímabilinu frá 4. nóvember til 6. febrúar 2002. M veiktist 13. febrúar 2002 og krafðist veikindalauna í tvo mánuði samkvæmt 1. mgr. 36. gr. sjómannalaga nr. 35/1985 á þeim grundvelli að hann hafi verið fastráðinn. Hæstiréttur taldi efnislegar forsendur hafa legið að baki hinum tímabundnu ráðningarsamningum og að ekki hafi verið sýnt fram á að þeir hafi verið gerðir til málamynda. Þá þóttu heldur ekki skilyrði til að víkja samningunum til hliðar eða breyta þeim á grundvelli 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Var kröfu M því hafnað.
Dómur Hæstaréttar.
