Tæknibreytingar og hagræðingar
Dómur sem varðar tæknibreytingar og hagræðingu
HRD 46/2003, kveðinn upp 9. október 2003.
Með lögum nr. 34/2001 var endir bundinn á verkfallsaðgerðir samtaka sjómanna annars vegar og verkbannsaðgerðir LÍÚ hins vegar. Hafði kjaradeila aðila þá staðið í eitt ár. Í lögunum var kveðið á um skipun gerðardóms ef ekki hefði náðst samkomulag í deilunni fyrir tiltekið tímamark. Fór svo að gerðardómurinn var skipaður og lauk hann störfum með úrskurði 30. júní 2001. Í málinu krafðist S þess að dæmt yrði að félagsmenn þess teldust ekki bundnir af tveimur nánar tilteknum málsgreinum í úrskurðarorði gerðardómsins. Annars vegar um hvernig skipta skyldi þeim hlut sem sparaðist ef fækkaði í áhöfn skips vegna tækninýjunga og hagræðingar og hins vegar um hvernig áhafnir skipa skyldu semja um slíkt við útgerðarmann viðkomandi skips. Varðandi fyrra atriðið taldist gerðardómurinn hafa verið innan þeirra heimilda sem honum voru fengnar með 2. gr. laga nr. 34/2001. Um síðara atriðið var talið að samningar þeir sem um ræddi vörðuðu vinnuaðstæður hverju sinni um borð í tilteknu fiskiskipi og að samningsumboð stéttarfélaga samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga nr. 80/1938 um stéttarfélög og vinnudeilur girti ekki fyrir að launþegar gætu eftir lögmætri skipan samið sjálfir um atriði varðandi kjör sín, sem snúi að einstaklingsbundnum hagsmunum á vinnustað þeirra. Var LÍÚ því sýknað af kröfum SÍ í málinu.
Dómur Hæstaréttar.
HRD 46/2003, kveðinn upp 9. október 2003.
Með lögum nr. 34/2001 var endir bundinn á verkfallsaðgerðir samtaka sjómanna annars vegar og verkbannsaðgerðir LÍÚ hins vegar. Hafði kjaradeila aðila þá staðið í eitt ár. Í lögunum var kveðið á um skipun gerðardóms ef ekki hefði náðst samkomulag í deilunni fyrir tiltekið tímamark. Fór svo að gerðardómurinn var skipaður og lauk hann störfum með úrskurði 30. júní 2001. Í málinu krafðist S þess að dæmt yrði að félagsmenn þess teldust ekki bundnir af tveimur nánar tilteknum málsgreinum í úrskurðarorði gerðardómsins. Annars vegar um hvernig skipta skyldi þeim hlut sem sparaðist ef fækkaði í áhöfn skips vegna tækninýjunga og hagræðingar og hins vegar um hvernig áhafnir skipa skyldu semja um slíkt við útgerðarmann viðkomandi skips. Varðandi fyrra atriðið taldist gerðardómurinn hafa verið innan þeirra heimilda sem honum voru fengnar með 2. gr. laga nr. 34/2001. Um síðara atriðið var talið að samningar þeir sem um ræddi vörðuðu vinnuaðstæður hverju sinni um borð í tilteknu fiskiskipi og að samningsumboð stéttarfélaga samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga nr. 80/1938 um stéttarfélög og vinnudeilur girti ekki fyrir að launþegar gætu eftir lögmætri skipan samið sjálfir um atriði varðandi kjör sín, sem snúi að einstaklingsbundnum hagsmunum á vinnustað þeirra. Var LÍÚ því sýknað af kröfum SÍ í málinu.
Dómur Hæstaréttar.
