Fréttir

„Við höfum annars vegar um það að velja að nýta sóknarfærin og hins vegar að kalla yfir okkur stöðnun og hnignun með áframhaldandi innbyrðis slagsmálum um skipulag í sjávarútvegi. Þetta eru kostirnir í stöðunni," segir Sigurgeir Brynjar Kristgeirsson, framkvæmdastjóri Vinnslustöðvarinnar í Vestmannaeyjum, í nýlegu viðtali.

„Ég er eindregið á því að afla þjóðinni meiri tekna af sjávarútvegi, styrkja þannig gengi krónunnar, auka jafnframt tekjur starfsfólks í greininni og auka verðmæti sjávarútvegsfyrirtækja. Ef áform um fyrningarleið í sjávarútvegi ná fram að ganga, sem reyndar má alls ekki gerast, förum við í hina áttina. Það er farsælla að ryðjast fram til farsældar en fátæktar," segir Sigurgeir Brynjar.

Honum eru markaðsmál sjávarútvegsins hugleikin og hann rekur í viðtalinu hvernig óskir neytenda eru breytilegar frá einum markaði til annars.  Jafnframt undirstrikar hann nauðsyn ákveðinnar sérhæfingar íslenskra sjávarútvegsfyrirtækja svo þau geti sinnt fjölbreyttum kröfum kaupenda. Þar hafi hvert svæði sínar sérþarfir.

„Portúgalir vilja líka þurrkaðan suðurstrandarsaltfisk en Spánverjar kjósa hins vegar sprautusaltaðan línufisk í flökum, helst mjög hvítan. Á þessu er mikill munur. Vinnslustöðin sérhæfir sig í Portúgalsmarkaði og hefur sterka stöðu þar. Aðrir sinna hins vegar Spánverjum og þannig á það líka að vera. Fyrirtæki ná bestum árangri með því að sérhæfa sig og sinna vel sínum kúnnahópi. Ég gæti svo nefnt handflakara í Bretlandi. Þeir taka togarafisk langt fram yfir færa- eða línufisk vegna þess að trollfiskurinn nýtist best og þeir fá meira út úr vörunni.  Nýting er gæði í hugum þeirra. Enn get ég nefnt að Belgar kjósa heilan, stóran fisk frekar en flök en fyrir Frakka skiptir verðið mestu máli svo lengi sem fiskurinn er lyktarlaus," segir Sigurgeir Brynjar, betur þekktur sem Binni í Vinnslustöðinni.

En ekki eru allir kröfuharðir kaupendur með fast land undir fótum. Binni heldur áfram: „Ég nefni líka skemmtiferðaskipin, sem eru spennandi og vel borgandi kaupendur en jafnframt afar kröfuharðir varðandi afhendingu á réttum tíma. Ef skemmtiferðaskip kemur til hafnar á Spáni og stoppar í sex klukkutíma verður fiskur, sem útgerð þess hefur pantað, að skila sér nákvæmlega þá. Varan þarf auðvitað að vera í hæsta gæðaflokki en tímasetning afhendingar er úrslitaatriði og eftir miklu er að slægjast því verðið er helmingi hærra en fæst annars staðar."