Fréttir

Á fundi Úrskurðarnefndar sjómanna og útvegsmanna var ákveðið að lækka verð á slægðri og óslægðri ýsu, sem sem ráðstafað er til eigin vinnslu eða seld til skyldra aðila, um 5%. Verð þetta gildir frá og með deginum í dag, 1. september 2010.

Sú ákvörðun sjávarútvegsráðherra að gefa ekki út aflamark í úthafsrækju á komandi fiskveiðiári er ólögleg samkvæmt lögfræðiáliti sem unnið hefur verið fyrir Landssamband íslenskra útvegsmanna og ráðuneytinu hefur verið kynnt. Í álitinu segir m.a. að ákvörðun ráðherra „ ... stenst ekki lög um stjórn fiskveiða og er því ólögmæt og ógildanleg."

Aflaverðmæti íslenskra skipa jókst um tæplega þriðjung fyrstu fimm mánuði ársins borið saman við sama tímabil í fyrra. Alls nam verðmætið rúmum 57 milljörðum króna samanborið við 43,1 milljarð á sama tímabili 2009. Verðmætaaukning á milli ára er því tæpir 14 milljarðar eða 32,4%.

„Samkvæmt Hafréttarsáttmála Sameinuðu þjóðanna og Úthafsveiðisamningnum ber Norðmönnum og ESB skylda til að semja við Ísland um stjórn makrílveiðanna. Með því að útiloka Ísland með ólögmætum hætti  frá samningaviðræðum um heildarstjórn makrílveiðanna í áratug hafa Noregur og Evrópusambandið verulega rýrt trúverðugleika eigin aðferða við stjórn veiðanna," segir m.a. í grein eftir upplýsinga- og kynningarfulltrúa LÍÚ í Fiskifréttum í morgun.

Boðað hefur verið til ráðstefnu um sjávarútveg á Grand Hóteli í Reykjavík dagana 6. og 7. september næstkomandi undir yfirskriftinni Sjávarútvegsráðstefnan - Hafsjór tækifæra. Á vefsíðu ráðstefnunnar, www.sjavarutvegsradstefnan.is, er hægt að sækja dagskrá og aðrar upplýsingar. Í kynningu á ráðstefnunni segir m.a. að hugmyndin með henni sé „að skapa samskiptavettvang allra þeirra sem koma að sjávarútvegi á Íslandi" og einnig að „stuðla að faglegri og fræðandi umfjöllun um sjávarútveg."

 

„Í stuttri aðsendri grein í Fréttablaðinu þann 20. ágúst sl. var því haldið fram að Ísland hefði ekki rétt til að veiða makríl innan íslenskrar lögsögu. Þetta er alrangt. Það er einmitt vegna þess að að makríllinn er innan íslenskrar lögsögu að réttur íslenskra skipa til veiðanna er skýlaus samkvæmt Hafréttarsáttmála Sameinuðu þjóðanna," segir í grein sem Sigurður Sverrisson, upplýsinga- og kynningarfulltrúi LÍÚ, skrifaði í Fréttablaðið í morgun. Greinin fer hér á eftir í heild:

Heildarafli ísenskra fiskiskipa á árinu 2009 var tæplega 1130 þúsund tonn. Það er 153 þúsundum tonna minni afli en árið 2009. Þetta er minnsti afli íslenska fiskiskipaflotans frá árinu 1991. Heildaraflaverðmæti nam 115 milljörðum króna og jókst um 16,4% frá árinu áður. Mælt á föstu verðu dróst verðmæti aflans hins vegar saman um 2,8%. Þetta er á meðal þess sem lesa má í nýútkomnu riti Hagstofu Íslands, Afli, aflaverðmæti og ráðstöfun afla 2009.

Fjallað er í opnugrein í nýjasta hefti tímaritsins Fishing News International um þá umdeildu ákvörðun sjávarútvegsráðherra að takmarka dragnótaveiðar án þess að nokkur vísindaleg rök liggi þar að baki. Yfirskrift greinarinnar má lauslega þýða: „Reglugerð sem byggir á pólitík en ekki vísindum bitnar á dragnótabátum" (e. Politics wins over science as seine netters fall foul of policy).

Það er blekking að aðild að ESB styrki samningsstöðu Íslands um hlutdeild í deilistofnum eins og sumir aðildarsinnar hafa haldið fram. Ýjað er að þessu í niðurlagi leiðara Fréttablaðsins þann 11. ágúst sl., þar sem fjallað er um makrílveiðar og hugsanleg staða gagnvart Noregi tekin sem dæmi.

Heildarafli íslenskra skipa nam 116.820 tonnum í júlí. Það er rúmlega 27% minni afli í tonnum talið en kom á land í sama mánuði árið 2009. Aflinn var þá 160.132 tonn. Mismunurinn á milli ára skýrist að mestu leyti af minni afla makríls og síldar í ár en í fyrra. Metinn á föstu verði var aflinn hins vegar 13,2% minni í júlí en árið áður.  

Að gefnu tilefni vill undirritaður árétta að engin breyting hefur orðið á afstöðu LÍÚ til aðildar að Evrópusambandinu. Ummæli mín undir lok viðtals í síðdegisþætti á Rás 2 í sl. miðvikudag voru í fréttum RÚV síðar þann sama dag af einhverri ástæðu slitin úr samhengi við annað sem ég hafði sagt fyrr í þættinum.

„Ísland er í í fullum rétti til að veiða makríl innan íslenslu efnahagslögsögunnar, rétt eins og Norðmenn og aðildarríki Evrópusambandsins hafa rétt til makrílveiða innan sinna eigin efnahagslögsagna. Makrílveiðar Íslendinga eru því jafnlögmætar og makrílveiðar Noregs og Evrópusambandsríkjanna."

„Dragnót! Menn hafa fælst nafnið eins og myrkfælin börn grýlu! Dragnótaveiðar! Á nú að gerspilla fiskimiðum landsins, setja hjer allt í vargakjafta, svo við stöndum hjer allslausir eftir nokkur ár." Þannig lýsir fiskifræðingurinn Árni Friðriksson fordómum, sem einkenndu afstöðu andstæðinga dragnótaveiða fyrir 80 árum, í bók sinni Skarkolaveiðar Íslendinga og dragnótin.

„Um leið og Samtök dragnótamanna mótmæla framkominni reglugerð um takmarkanir á vistvænum strandveiðum í dragnót skora þau á þig að draga hana til baka," segir í bréfi sem Jóni Bjarnasyni, sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra, var sent í morgun.

„Dragnótaveiðar, eins og annað, sem fær á sig trúarbragðablæ, geta sett menn í geðshræringu og ofsa," skrifar Árni Friðriksson fiskifræðingur m.a. í bók sinni, Skarkolaveiðar Íslendinga og dragnótin, sem kom út árið 1932. Í bókinni segir Árni dragnótina vera „eitt af þeim meinlausustu veiðarfærum, sem til eru" og telur ljóst að ungfiski nytjastofna stafi ekki hætta af veiðarfærinu.